ತಲೆಮಾರುಗಳ ಗಾಯ: ಪೂರ್ವಜರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ

ಒಬ್ಬ ತಾಯಿ ಮಗಳಿಗೆ ಕೂಗುತ್ತಾಳೆ. "ಹಣ ಸುಮ್ಮನೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡಬೇಡ, ನಾಳೆ ಏನಾಗುತ್ತದೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ." ಕೂಗಿದ ಮೇಲೆ ಅವಳಿಗೇ ಆಶ್ಚರ್ಯ. ಈ ಮಾತು, ಈ ಧ್ವನಿ, ಈ ಭಯ ಅವಳದ್ದಲ್ಲ. ಇದು ಅವಳ ಅಮ್ಮನದು. ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಬಂದದ್ದು ಅಜ್ಜಿಯಿಂದ. ಅಜ್ಜಿ ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹಸಿವು ಕಂಡವಳು. ಆ ಹಸಿವು ಎಂದೋ ಮುಗಿದುಹೋಯಿತು. ಆದರೆ ಅದರ ಭಯ ಮೂರು ತಲೆಮಾರು ದಾಟಿ ಇಂದು ಒಂದು ಸುಖದ ಮನೆಯ ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದೆ.

ಇಂಥ ಕಥೆ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಇರಬಹುದು. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಭಯ, ಒಂದು ಮೌನ, ಒಂದು ಕೋಪದ ಮಾದರಿ. ಅದು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಶುರುವಾದದ್ದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಅವಕಾಶ ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ.

ಕಳೆದ ವಾರ ವಂಶವೃಕ್ಷ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರು ಕೊಟ್ಟ ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿದೆವು. ಈ ವಾರ ಮಹಾಲಯ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಪಿತೃ ಪಕ್ಷ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ ನೋಡೋಣ. ಹಿರಿಯರಿಂದ ಬಂದ ಭಾರಗಳು.

ಗಾಯ ಹೇಗೆ ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆ

ಇದರಲ್ಲಿ ರಹಸ್ಯ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳು ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕಲಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ನೋಡಿದ್ದನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. ಅಪ್ಪ ಕೋಪ ಬಂದಾಗ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದು ಹೊರಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮಗನಿಗೆ ಅದೇ ಕೋಪ ತೋರಿಸುವ ರೀತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಮ್ಮ ತನ್ನ ನೋವನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳದೆ ನುಂಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮಗಳಿಗೆ ನೋವು ನುಂಗುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಣ್ಣಿನ ಲಕ್ಷಣ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸುಪ್ತ ಮನಸ್ಸು ತಾನಾಗಿಯೇ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲೂ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್‌ನ ಮೌಂಟ್ ಸಿನಾಯ್ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಶಾಲೆಯ ಸಂಶೋಧಕಿ ರೇಚಲ್ ಯೆಹೂದಾ ಅವರು ದೊಡ್ಡ ಆಘಾತ ಅನುಭವಿಸಿದವರ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಹಲವು ವರ್ಷ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ದೇಹ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಕಂಡುಬಂದಿವೆ. ಇದು ಎಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ದೇಹದ ಮೂಲಕ, ಎಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಳೆದ ಮನೆಯ ವಾತಾವರಣದ ಮೂಲಕ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಇದನ್ನು ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡಿ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಸ್ಪಷ್ಟ. ಒಂದು ತಲೆಮಾರಿನ ನೋವು ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು.

ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆ ಇದನ್ನು ಪಿತೃ ಋಣ ಎಂದು ಕರೆಯಿತು. ಋಣ ಎಂದರೆ ಸಾಲ. ಹಿರಿಯರಿಂದ ಜೀವ ಪಡೆದ ಸಾಲ. ಆ ಸಾಲ ತೀರಿಸುವ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅವರು ಮುಗಿಸದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಗಿಸುವುದು. ಅವರು ಗುಣಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಗಾಯವನ್ನು ನಾವು ಗುಣಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.

ದೂರುವುದಲ್ಲ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಬೇಕು. ಪೂರ್ವಜರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗೂ ಹಿರಿಯರನ್ನು ದೂರುವುದಲ್ಲ. "ನನ್ನ ಅಜ್ಜನಿಂದಲೇ ನನಗೆ ಹಣ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕೈ ಕಟ್ಟಿ ಕೂರುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ಬಂಧನ. ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಇಂದು ಜವಾಬ್ದಾರರು ನಾವೇ.

ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಏನು ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಬಿಡುಗಡೆ. ಈ ಭಯ ನನ್ನದಲ್ಲ, ಇದು ನನಗೆ ಬಂದದ್ದು ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದ ಕ್ಷಣ ಅದರ ಹಿಡಿತ ಸಡಿಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಅದನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕೋ ಕೆಳಗಿಡಬೇಕೋ ಎಂದು ಆರಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಆ ಹಿರಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ಕೋಪದ ಬದಲು ಕರುಣೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅವರು ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಅತ್ಯುತ್ತಮವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಅವರಿಗೆ ಈ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ನಮಗಿದೆ.

ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ

ಒಂದು ಕಾಗದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಬರೆಯಿರಿ.

• ಹಣದ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಾತು ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು
• ಕೋಪ ಬಂದಾಗ ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು
• ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರೂ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ
• ಗಂಡಸರಿಂದ, ಹೆಂಗಸರಿಂದ ಏನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು
• ನಾನು ಇಂದು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಯಾವ ಕೆಲಸ ನನ್ನ ತಂದೆಯದೋ ತಾಯಿಯದೋ ನಕಲು ಅನಿಸುತ್ತದೆ

ಉತ್ತರ ಬರೆಯುವಾಗ ತೀರ್ಪು ಕೊಡಬೇಡಿ. ಬರೀ ಗಮನಿಸಿ. ಎರಡು ಮೂರು ಮಾದರಿಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಈ ವಾರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಬಿಡುಗಡೆಯ ಒಂದು ಸರಳ ಅಭ್ಯಾಸ

ಶಾಂತವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ನೀವು ಆರಿಸಿದ ಮಾದರಿ ಯಾರಿಂದ ಬಂತು ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೋ ಆ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಎದುರು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅವರ ಕಾಲದ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಂತರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ. ನಿಮ್ಮ ಕಷ್ಟ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ನೀವು ಈ ಭಯವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡದ್ದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು. ಈಗ ನನಗೆ ಅದರ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

ಆ ಭಾರವನ್ನು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರ ಕೈಗೆ ಕೊಡಬಹುದು. ಅವರು ನಗುತ್ತಾ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಕರಗಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನೋಡಿ.

ನೀವು ರೇಖಿ ಎರಡನೇ ಹಂತ ಕಲಿತಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ವಂಶಕ್ಕೆ ದೂರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಬಹುದು. ಒಂದು ಕಾಗದದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯ ವಂಶದ ಗೊತ್ತಿರುವ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಬರೆದು, ಅದನ್ನು ಕೈಗಳ ನಡುವೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷ ರೇಖಿ ಕೊಡಿ. ಉದ್ದೇಶ ಸರಳವಾಗಿರಲಿ. ಎಲ್ಲರ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ. ಏನಾಗಬೇಕು ಎಂದು ನೀವು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಬರೀ ಪ್ರೀತಿ ಕಳಿಸುವುದು. ನಂತರ ನಿಮಗೇ ಸ್ವಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮರೆಯಬೇಡಿ. ವಂಶದ ಕೊನೆಯ ಕೊಂಬೆ ನೀವೇ.

ಪೂರ್ವಜರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಒಂದು ಸಲ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ನಿಧಾನವಾದ ಕೆಲಸ. ಆದರೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಹಳೆಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳ ಬದಲು ಹೊಸ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಕಾಣಿಸಲು ಶುರುವಾಗುತ್ತವೆ.

ಈ ವಾರದ ಸವಾಲು

ನೀವು ಆರಿಸಿದ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಏಳು ದಿನ ಗಮನಿಸಿ. ಅದು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ, "ಇದು ನನಗೆ ಬಂದದ್ದು, ನಾನು ಬೇರೆ ಆರಿಸುತ್ತೇನೆ." ಮತ್ತು ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ನಿಜವಾಗಿ ಬೇರೆ ರೀತಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿ. ಕೂಗುವ ಬದಲು ಒಂದು ಉಸಿರು. ಮೌನದ ಬದಲು ಒಂದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಮಾತು. ಮಹಾಲಯ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ದಿನ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಮಾಡಿ.

ಒಂದು ಮಾತು

ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ದೌರ್ಜನ್ಯ, ವ್ಯಸನ ಅಥವಾ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಂತಹ ಆಳವಾದ ಗಾಯಗಳಿದ್ದರೆ, ಇದನ್ನು ಒಬ್ಬರೇ ಮಾಡಲು ಹೋಗಬೇಡಿ. ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಆಪ್ತಸಲಹೆಗಾರರ ಜೊತೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ. ರೇಖಿ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನ ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಬಹುದು, ಬದಲಿ ಅಲ್ಲ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ಪ್ರತಿ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬರು ಬರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನಿಂತು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, "ಇದು ಹೀಗೆಯೇ ಏಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ?" ಆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದವರು ಸರಪಳಿಯನ್ನು ಮುರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಓದಿದ್ದರೆ, ಬಹುಶಃ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನೀವೇ. ಅದು ಭಾರ ಅನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದು ಒಂದು ಗೌರವವೂ ಹೌದು. ನೀವು ಗುಣಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿಮಗಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಆ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.

ಗುರುದತ್ತ ವಿ. ಮರಾಠೆ
Reiki Growth Coach · ಕಲ್ಪತರು ಸಂಸ್ಥಾಪಕ

ಈ ವಾರದ ಸವಾಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಲ್ಪತರು Facebook ಪುಟದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ 🙏