ಹೇಳದೇ ಉಳಿದ ಧನ್ಯವಾದಗಳು
ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಒಂದು ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದ ಒಬ್ಬರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಗಣಿತ ಹೆದರಿಕೆ ಹೋಗಿಸಿದ ಮೇಷ್ಟ್ರು. ಮೊದಲ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದಾಗ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಸಹನೆಯಿಂದ ತಿದ್ದಿದ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಊಟ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ನೆರೆಮನೆಯವರು. ಕಷ್ಟದ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಕೇಳದೆ ಹಣ ಕೊಟ್ಟು "ಆಮೇಲೆ ನೋಡೋಣ" ಎಂದ ಸ್ನೇಹಿತ.
ಅವರಿಗೆ ನೀವು ಎಷ್ಟು ಋಣಿ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ? ನಿಜವಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದಾರೆಯೇ?
ಬಹಳ ಜನರ ಉತ್ತರ "ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು" ಎಂಬುದು. ಆ "ಬಹುದು" ಎಂಬ ಪದದಲ್ಲಿ ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಹೇಳದೇ ಉಳಿದ ಒಂದು ಮಾತು ಕುಳಿತಿದೆ.
ನಾವು ಏಕೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ
ಕಾರಣಗಳು ಸರಳ. ಸಮಯ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷದ ನಂತರ ಹೇಳಿದರೆ ವಿಚಿತ್ರ ಅನಿಸಬಹುದು. ಅವರು ಮರೆತಿರಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು ಹೇಳುವ ಅಭ್ಯಾಸವೇ ಇಲ್ಲ. ಅಪ್ಪನಿಗೆ "ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ನಾನು ಇಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಲು ಗಂಟಲು ಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಂಡತಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿದರೆ "ಏನಾಯಿತು ನಿಮಗೆ?" ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬ ಭಯ.
ಮನೋವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಈ ಹಿಂಜರಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಆಸಕ್ತಿಯ ಅಧ್ಯಯನ ಇದೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಸಂಶೋಧಕರಾದ ಅಮಿತ್ ಕುಮಾರ್ ಮತ್ತು ನಿಕೊಲಸ್ ಎಪ್ಲಿ 2018ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ, ಜನರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಪತ್ರ ಬರೆಯಲು ಹೇಳಿದರು. ಬರೆಯುವ ಮೊದಲು, ಓದಿದವರಿಗೆ ಹೇಗನಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಊಹಿಸಲು ಕೇಳಿದರು. ನಂತರ ನಿಜವಾಗಿ ಪತ್ರ ಪಡೆದವರನ್ನೇ ಕೇಳಿದರು. ಫಲಿತಾಂಶ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಪತ್ರ ಬರೆದವರು, ಪಡೆದವರಿಗೆ ಆಗುವ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಅಂದಾಜು ಮಾಡಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಆಗಬಹುದಾದ ಮುಜುಗರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಅಂದಾಜು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅಂದರೆ ನಾವು ಹೆದರುವಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರ ಅದು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ನಾವು ಊಹಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅದು ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಮುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಪಾಸಿಟಿವ್ ಸೈಕಾಲಜಿಯ ಸ್ಥಾಪಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಮಾರ್ಟಿನ್ ಸೆಲಿಗ್ಮನ್ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂಡ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭೇಟಿ ಎಂಬ ಒಂದು ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದರು. ಸರಿಯಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳದ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದು, ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಅದನ್ನು ಓದಿ ಹೇಳುವುದು. ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದವರ ಸಂತೋಷ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಏರಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಆ ಪರಿಣಾಮ ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಕಂಡಿತ್ತು. ಆ ಸಂತೋಷ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ, ಆದರೆ ಒಂದು ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಅದು ಕಡಿಮೆ ಫಲವಲ್ಲ.
ಋಣ ಎಂಬ ಮಾತು
ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಋಣ ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ದೇವಋಣ, ಋಷಿಋಣ, ಪಿತೃಋಣ. ತಂದೆತಾಯಿ, ಗುರುಗಳು, ಸಮಾಜ ಎಲ್ಲರಿಂದ ನಾವು ಪಡೆದದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ರೀತಿ. ಋಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೀರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ. ಧನ್ಯವಾದ ಎಂದರೆ ಅದೇ, ನನಗೆ ನೆನಪಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು.
ಹೇಳದೇ ಉಳಿದ ಧನ್ಯವಾದ ಒಳಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾರವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಹೋದ ಮೇಲೆ "ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಹೇಳಬೇಕಿತ್ತು" ಎಂದು ಕೊರಗುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ನೋವು. ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಬದುಕಿರುವವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಆ ನೋವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಮಯ ಇದೆ.
ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುವ ರೀತಿ
"ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್" ಎಂಬ ಒಂದು ಪದ ಬೇರೆ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬರುವ ಧನ್ಯವಾದ ಬೇರೆ. ಎರಡನೆಯದರಲ್ಲಿ ಮೂರು ಭಾಗ ಇರುತ್ತವೆ.
- ಅವರು ನಿಖರವಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಿದರು. "ನೀವು ಒಳ್ಳೆಯವರು" ಅಲ್ಲ. "ಆ ವರ್ಷ ನನ್ನ ಫೀಸ್ ಕಟ್ಟಲು ಹಣ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ನೀವು ಕೊಟ್ಟಿರಿ."
- ಅದು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನು ಬದಲಿಸಿತು. "ಅದರಿಂದ ನಾನು ಓದು ಮುಗಿಸಿದೆ, ಇಂದು ಈ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ."
- ಇಂದು ನೀವು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. "ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ನೀವು ನೆನಪಾಗುತ್ತೀರಿ."
ಇದನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿ ಹೇಳಬಹುದು, ಕರೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳಬಹುದು, ಒಂದು ಕೈಬರಹದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬಹುದು. ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಸಂದೇಶವೂ ಸರಿ, ಆದರೆ ಧ್ವನಿ ಅಥವಾ ಕೈಬರಹ ಹೆಚ್ಚು ಮನಸ್ಸು ಮುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅವರು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹೇಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ. ಕೆಲವರು ನಕ್ಕು ಮಾತು ಬದಲಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರ ಕಣ್ಣು ತುಂಬುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಹೇಳುವುದು ಮಾತ್ರ.
ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಧನ್ಯವಾದ
ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳುವುದು ಸುಲಭ. ಅಂಗಡಿಯವರಿಗೆ, ಡ್ರೈವರ್ಗೆ, ಆಫೀಸಿನ ಹುಡುಗನಿಗೆ ನಾವು ಸಹಜವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಐದು ಗಂಟೆಗೆ ಎದ್ದು ಟಿಫಿನ್ ಕಟ್ಟುವ ಅಮ್ಮನಿಗೆ, ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಖರ್ಚನ್ನು ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಹೊಂದಿಸುವ ಗಂಡನಿಗೆ, ಅಜ್ಜಿಯ ಔಷಧಿಯ ಹೊತ್ತು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಮಗಳಿಗೆ? ಮನೆಯವರು ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಾವು ಅವರ ಕರ್ತವ್ಯ ಎಂದುಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಕರ್ತವ್ಯವಾದರೂ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ, ದಣಿವೂ ಇದೆ.
ಮನೆಯೊಳಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪತ್ರ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಊಟ ಆದ ಮೇಲೆ "ಇವತ್ತಿನ ಸಾರು ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು, ಧನ್ಯವಾದ" ಎಂಬ ಒಂದು ಸಾಲು ಸಾಕು. ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಹೇಳಿದಾಗ ಮನೆಯವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಬಹುದು. ಮೂರನೇ ಬಾರಿಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವರೂ ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲು ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮನೆಯ ವಾತಾವರಣ ಬದಲಾಗುವುದು ಹೀಗೆ, ದೊಡ್ಡ ಭಾಷಣಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲ, ಸಣ್ಣ ಮಾತುಗಳಿಂದ.
ಇನ್ನಿಲ್ಲದವರಿಗೆ
ಕೆಲವರಿಗೆ ಹೇಳಲು ಈಗ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವರು ಇಹಲೋಕ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೂ ಪತ್ರ ಬರೆಯಿರಿ. ಒಂದು ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ, ಅವರ ಫೋಟೋ ಇದ್ದರೆ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟು, ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಓದಿ. ನೀವು ರೇಖಿ ಕಲಿತಿದ್ದರೆ, ಅವರನ್ನು ನೆನೆದು ಕೆಲವು ನಿಮಿಷ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವದಿಂದ ದೂರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಕಳಿಸಿ. ಹೇಳದೇ ಉಳಿದ ಮಾತು ಹೊರಗೆ ಬಂದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಹಗುರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ವಾರದ ಸವಾಲು
ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಸರಿಯಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳದ ಏಳು ಜನ.
- ಮೊದಲ ದಿನ ಅತಿ ಸುಲಭದವರಿಂದ ಶುರು ಮಾಡಿ. ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತ, ಒಬ್ಬ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ.
- ಪ್ರತಿದಿನ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಮೂರು ಭಾಗದ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿ. ಕರೆ, ಪತ್ರ ಅಥವಾ ಭೇಟಿ.
- ಏಳನೇ ದಿನ ಅತಿ ಕಷ್ಟದವರು. ಬಹುಶಃ ಮನೆಯೊಳಗೇ ಇರುವವರು.
ಪ್ರತಿ ಧನ್ಯವಾದದ ನಂತರ ನಿಮಗೆ ಹೇಗನಿಸಿತು ಎಂದು ಒಂದು ಸಾಲು ಬರೆದಿಡಿ.
ಕೊನೆಯ ಮಾತು
ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಲು ಹಣ ಬೇಕಿಲ್ಲ, ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಬೇಕಿರುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಧೈರ್ಯ ಮಾತ್ರ. ಆ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿಗುವ ಫಲ ಎರಡು ಕಡೆ. ಕೇಳಿದವರ ದಿನ ಬೆಳಗುತ್ತದೆ, ಹೇಳಿದವರ ಮನಸ್ಸು ಹಗುರವಾಗುತ್ತದೆ. ವರ್ಷ ಮುಗಿಯುವ ಮೊದಲು ಹೇಳದೇ ಉಳಿದ ಕೆಲವು ಮಾತುಗಳು ಅವು ಸೇರಬೇಕಾದ ಜಾಗ ಸೇರಲಿ.
ಈ ವಾರದ ಸವಾಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಲ್ಪತರು Facebook ಪುಟದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ 🙏
