ತಾಯಂದಿರ ದಿನ: ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳದೆ ಉಳಿದ ಮಾತು

ಅಮ್ಮನ ಫೋನ್ ಕರೆ ಬಹುತೇಕ ಹೀಗೆಯೇ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. "ಊಟ ಆಯ್ತಾ?" ನಂತರ ಹವಾಮಾನ, ಮನೆಯ ಸುದ್ದಿ, ಯಾರೋ ಸಂಬಂಧಿಯ ಮದುವೆ. ನಾವು ಕೆಲಸದ ಮಧ್ಯೆ ಇರುತ್ತೇವೆ. "ಹ್ಞೂ, ಆಯ್ತು, ಆಮೇಲೆ ಮಾಡ್ತೀನಿ" ಎಂದು ಮೂರು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸುತ್ತೇವೆ. ಕರೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ಮಾತು ಮತ್ತೆ ಹೇಳದೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಆ ಮಾತು ಏನು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತು. ಬಹುಶಃ "ಧನ್ಯವಾದ". ಬಹುಶಃ "ಕ್ಷಮಿಸು". ಬಹುಶಃ "ನಿನ್ನನ್ನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ". ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಕಡಿಮೆ. ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅಡುಗೆಯಲ್ಲಿ, ಕಾಳಜಿಯಲ್ಲಿ, ಬೈಗುಳದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಬಾಯಿಂದ ಹೇಳಲು ಸಂಕೋಚ.

ಇಂದು ತಾಯಂದಿರ ದಿನ. ಈ ದಿನವನ್ನು ನಮಗೆ ಪಶ್ಚಿಮದಿಂದ ಬಂದ ಆಚರಣೆ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಬದಿಗಿಡುತ್ತಾರೆ. ಇರಲಿ. ಆದರೆ ಹೇಳದೆ ಉಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಲು ಒಂದು ನೆಪ ಸಿಕ್ಕರೆ, ಅದನ್ನು ಯಾಕೆ ಬಿಡಬೇಕು?

ಮಾತೃದೇವೋ ಭವ

ತೈತ್ತಿರೀಯ ಉಪನಿಷತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಗುರು ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಡುವಾಗ ಕೊಡುವ ಉಪದೇಶದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯಂ ವದ, ಧರ್ಮಂ ಚರ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳ ನಂತರ ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಾಲು ಬರುತ್ತದೆ — ಮಾತೃದೇವೋ ಭವ. ತಾಯಿಯನ್ನು ದೇವರಂತೆ ಕಾಣು. ಆ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ತಾಯಿ, ನಂತರ ತಂದೆ, ನಂತರ ಗುರು, ನಂತರ ಅತಿಥಿ.

ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದದ್ದು, ಈ ಉಪದೇಶ ಬರುವುದು ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ. ದೊಡ್ಡವನಾಗಿ, ತನ್ನ ಜೀವನ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟಾಗಲೇ ಮನುಷ್ಯ ತಾಯಿಯನ್ನು ಮರೆಯುವ ಅಪಾಯ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು ಆ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದಿನ ನಮ್ಮ ಜೀವನವೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಕೆಲಸ, ಮಕ್ಕಳು, ಸಾಲ, ಓಡಾಟ. ಅಮ್ಮ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಉಳಿದ ಸಮಯ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭೇಟಿ

ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನದ ಮುಂಚೂಣಿಯವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಮಾರ್ಟಿನ್ ಸೆಲಿಗ್‌ಮನ್ ಮತ್ತು ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಒಂದು ಸರಳ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿದರು. ಭಾಗವಹಿಸಿದವರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಇಷ್ಟೇ. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ, ಆದರೆ ನೀವು ಸರಿಯಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳದ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದು ಪತ್ರ ಬರೆಯಿರಿ. ನಂತರ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ಅವರ ಮುಂದೆ ಓದಿ.

ಅವರು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಹಲವು ಅಭ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಈ "ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭೇಟಿ" ತಕ್ಷಣದ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಏರಿಕೆ ತೋರಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಆ ಪರಿಣಾಮ ಕೆಲವು ವಾರಗಳ ಕಾಲ ಉಳಿಯಿತು ಎಂದು ಅವರು ವರದಿ ಮಾಡಿದರು. ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು, ಸಂತೋಷ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಪತ್ರ ಬರೆದವರಿಗೆ. ಕೊಟ್ಟವರಿಗೇ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅಂತಹ ಒಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ.

ಏನು ಹೇಳಬಹುದು

ದೊಡ್ಡ ಭಾಷಣ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಒಂದು ನೆನಪು ಸಾಕು. "ನೀನು ನನಗೆ ಎಲ್ಲ ಮಾಡಿದ್ದೀಯ" ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ "ನನಗೆ ಜ್ವರ ಬಂದಾಗ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಒದ್ದೆ ಬಟ್ಟೆ ಇಟ್ಟದ್ದು ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ" ಎಂಬ ಮಾತು ಹೆಚ್ಚು ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಉದಾಹರಣೆ:

• ನೀನು ಮಾಡಿದ ಒಂದು ತ್ಯಾಗ, ಅದು ನನಗೆ ಈಗ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ
• ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಕಲಿತ ಒಂದು ಗುಣ, ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
• ಆ ದಿನ ನಾನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಕಟುವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆ
• ನಿನ್ನ ಕೈಯ ಆ ಒಂದು ಅಡುಗೆ, ಅದರ ರುಚಿ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ

ಫೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲು ಸಂಕೋಚವಾದರೆ ಕಾಗದದಲ್ಲಿ ಬರೆದು ಕೊಡಿ. ಅಮ್ಮಂದಿರು ಅಂತಹ ಕಾಗದವನ್ನು ಸೀರೆಯ ಮಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ.

ಅಮ್ಮ ಈಗ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ

ಇದನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರಿಗೆ ಇಂದು ಭಾರವಾದ ದಿನ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆಗಿನ ಫೋಟೋಗಳು, ಶುಭಾಶಯಗಳು. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಫೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ಆ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಇನ್ನು ಕರೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ನಾನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇಂದು ನೀವು ಸಂಭ್ರಮಿಸದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ.

ಹೇಳದೆ ಉಳಿದ ಮಾತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲೂ ಇರಬಹುದು. ಅದು ಇನ್ನೂ ಹೇಳಬಹುದಾದ ಮಾತೇ. ಶಾಂತವಾದ ಒಂದು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಫೋಟೋ ಮುಂದೆ ಒಂದು ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ, ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆದು ಜೋರಾಗಿ ಓದಿ. ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆ ಪೂರ್ವಜರ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಬಂಧ ಸಾವಿನೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಎಂದೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಗೆ ವಿಳಾಸ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಅಳು ಬಂದರೆ ಬರಲಿ. ಅದೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಒಂದು ಭಾಷೆ.

ಸಂಬಂಧ ಕಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೆ

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಸುಲಭವಾದ ಸಂಬಂಧ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನೋವು ಸಿಕ್ಕಿರಬಹುದು, ಹೋಲಿಕೆ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ, ಕಟು ಮಾತು. ಇಂದು ಎಲ್ಲರೂ ತಾಯಿಯ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡುವಾಗ ನಿಮಗೆ ಗೊಂದಲ ಅನಿಸಿದರೆ ಅದು ಸಹಜ. ನೀವು ಸುಳ್ಳು ಭಾವನೆ ತೋರಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಅನಿಸುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯ ಇದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಿ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯಂತೆ ಪ್ರೀತಿ ಕೊಟ್ಟ ಬೇರೊಬ್ಬರು — ಅಜ್ಜಿ, ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ, ಅಕ್ಕ, ಶಿಕ್ಷಕಿ — ಅವರಿಗೆ ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿ. ಆಳವಾದ ಗಾಯಗಳಿದ್ದರೆ ಆಪ್ತಸಲಹೆಗಾರರ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯುವುದು ಸ್ವಾರ್ಥವಲ್ಲ, ಗುಣವಾಗುವ ದಾರಿ.

ಓದುತ್ತಿರುವ ಅಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ

ಇದನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಜನ ಸ್ವತಃ ತಾಯಂದಿರು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಎದ್ದು, ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಕೊನೆಗೆ ಮಲಗುವವರು. ಮನೆಯ ಎಲ್ಲರ ಊಟ, ಔಷಧಿ, ಪರೀಕ್ಷೆ, ಸಮಾರಂಭ ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮದೇ ಆರೋಗ್ಯ, ನಿಮ್ಮದೇ ನಿದ್ರೆ ಆ ಪಟ್ಟಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.

ಇಂದು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಾತು. ಖಾಲಿ ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ಬಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ದಿನಕ್ಕೆ ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷ ನಿಮಗಾಗಿ ತೆಗೆದಿಡುವುದು ಸ್ವಾರ್ಥವಲ್ಲ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನೀವು ಕೊಡುವ ಉಡುಗೊರೆ. ನೀವು ರೇಖಿ ಕಲಿತಿದ್ದರೆ, ಆ ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷ ಸ್ವಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಕೊಡಿ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಒಂದು ಕಪ್ ಚಹಾ, ಕಿಟಕಿಯ ಹತ್ತಿರ ಮೌನವಾಗಿ. ಅಷ್ಟು ಸಾಕು.

ಈ ವಾರದ ಸವಾಲು

ಇಂದಿನಿಂದ ಏಳು ದಿನ, ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ನೆನಪು. ಅಮ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ, ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ತಾಯಿಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವವರ ಬಗ್ಗೆ, ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನೆನಪನ್ನು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಿರಿ. ಏಳನೇ ದಿನ ಆ ಏಳು ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಒಂದು ಪತ್ರ ಮಾಡಿ. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಅವರ ಮುಂದೆ ಓದಿ. ಅವರು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಫೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ಓದಿ. ಆ ದಿನದ ಕರೆ ಮೂರು ನಿಮಿಷದ್ದಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ನೀವು ರೇಖಿಯ ಎರಡನೇ ಹಂತ ಕಲಿತಿದ್ದರೆ, ಈ ವಾರ ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿ ಐದು ನಿಮಿಷ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ದೂರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕಳಿಸಿ. ಅವರ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಕೇಳಿ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ "ಅವರ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ" ಎಂಬ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ನಾವು ಹುಟ್ಟುವ ಮೊದಲೇ ಒಬ್ಬರು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಆ ಪ್ರೀತಿಗೆ ನಾವು ಬಿಲ್ ಕಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಂದು ರಸೀದಿ ಕೊಡಬಹುದು. ಒಂದು ಸಾಲು, ಒಂದು ಕರೆ, ಒಂದು ಅಪ್ಪುಗೆ. "ಆಮೇಲೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ" ಎಂಬ ಮಾತಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಆಮೇಲೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ.

ಇಂದೇ ಆ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿ. ಎಲ್ಲ ತಾಯಂದಿರಿಗೆ, ಮತ್ತು ತಾಯಿಯಂತೆ ಪ್ರೀತಿ ಕೊಡುವ ಎಲ್ಲರಿಗೆ ನಮನ.

ಗುರುದತ್ತ ವಿ. ಮರಾಠೆ
Reiki Growth Coach · ಕಲ್ಪತರು ಸಂಸ್ಥಾಪಕ

ಈ ವಾರದ ಸವಾಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಲ್ಪತರು Facebook ಪುಟದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ 🙏